نقد و بررسی بازی Metro Exodus – بقا در ایستگاه سوم

سری Metro از آن دست از عناوینی است که مخاطبان خاص نیاز دارد، علی رغم شباهت های بازی با عناوین اکشن اول شخص مطرح، اما Metro Exodus زمین تا آسمان با آنها متفاوت است، وقتی می گوییم مخاطب خاص یعنی گیمر هایی که از پیاده روی مداوم در تونل های سرد و تاریک و دلهره آور، خسته نشوند، وقتی می گوییم مخاطب خاص، یعنی گیمر هایی که حتی برای تک تک گلوله های شلیک شده برنامه ریزی داشته باشند، مخاطبان عام بازیهای ویدیویی امروزه بیشتر از به رگبار بستن یکدیگر توسط خشاب های بی نهایت لذت می برند، در Metro اما هیچ گاه از این خبر ها نبوده است، دنیای Metro سرزمین مردگان است و مردگان هیچ گاه با یکدیگر نمی جنگند، شش سال از انتشار آخرین نسخه Metro می گذرد، سومین نسخه از این سری با نام Exodus به تازگی منتشر شده است، با نقد و بررسی Metro Exodus همراه دانس گیم باشید

شکی نیست که Metro Last Light از عناوین شاهکار نسل هفتم بود، به یاد دارم در آن زمان برخی از رسانه های غربی به دلیل رقابت بی پایان روسیه و امریکا، نا منصفانه بر بازی تاختند، (همان طور که می‌دانید بیشتر سازندگان سری Metro را روس تباران تشکیل می دهند)‌ منظق آنها هم این بود که Last Light یک بازی حوصله سر بر است، این درصورتی بود که در آن زمان هیچ کس از Last Light انتظار عنوانی چون Call of Duty یا Doom را نداشت، رسانه های بی فکر غربی با قیاس احمقانه Metro با سری Call of Duty و نقد ناعادلانه خود حسابی فقر خلاقیت و حسادت بازیسازان خود را بر سری Metro آشکار کردند، هم اکنون شش سال از ان دوران گذشته و نسخه جدید Metro اینبار با یک‌ ناشر جدید یعنی Deep Silver پا به میدان گذاشته است، خیلی غم انگیز است که بگویم که متاسفانه Metro مقداری از ریشه های خود دور شده است، نسخه جدید بیشتر سعی کرده برای مخاطبان عام هم جذاب به نظر برسد که این مورد بسیاری از طرفداران سری Metro و Stalker را ناامید کرده است، اولین استراتژی اشتباه 4A Games که به طور قطع با پیشنهاد Deep Silver صورت گرفته مربوط به بزرگ تر شدن محیط ها یا به اصطلاح سندباکس شدن بازی است، Metro Exodus اینبار کمتر و کمتر از نسخه های گذشته خود در مترو ها و تونل ها جریان دارد، این ویژگی قطعا برای گیمرهای جدید و سلیقه های امروزی نکته مثبتی به شمار می آید، چرا که میان مخاطبان امروزی هر کسی حوصله قدم زدن در تونلی که چشم چشم را نمی بیند، ندارد.

شاید بتوان گفت که سازندگان، تقریبا چاره ای جز اعمال تغییرات گسترده نداشتند، چرا که نوآوری ای سری در زمانی که Half Life در میان مخاطبان محبوب تر از Call of Duty به نظر می رسید، جایگاه غیر قابل وصفی داشت، اما امروزه که بتل رویال جای داستان سرایی را در دنیای گیم تصاحب کرده، حوصله سر بر نامیده می شود، با این حال نسخه جدید Metro هیچ چیزی در زمینه داستانی کم نمی گذارد، دو سال از وقایع Metro Last Light گذشته است، آرتیوم کم حرف یا بهتر بگوییم بی حرف (!) به همراه Ann راهی یک سفر می شوند، سفری که در عین نجات آنها از خطر، ممکن است حقایقی از جنگ هسته ای برای آنها بازگو کند، بر خلاف نسخه قبل که تمام وقایع بازی در یک منطقه جریان داشت، در این نسخه به واسطه روایت داستانی، بازیباز ها با مکان ها و لوکیشن های متنوعی روبرو می شوند، از جنگل های سرد و برفی گرفته تا بیابان های بی آب علف و البته گاهی اوقات هم تونل های مشهور این سری.

مکان های مختلف Exodus از اتمسفر خوبی برخوردار اند اما مشکل اینجاست که اغلب این محیط ها فضایی متضاد از سری Metro به مخاطبان ارائه می دهند، به نوعی انگار سازندگان با تنوع بخشیدن به محیط های بازی، فقط سعی در رنگ و لعاب دادن و افزایش فروش داشته اند و آنگونه که باید به جزئیات آن نپرداختند، سری Metro همواره علی رغم محیط کوچک خود، مملو از جزئیات ریز و درشت بود، از دیالوگ بین NPC ها بگیر تا اشیا و دست نوشته های مختلف، حال تصور کنید که این حجم از جزئیات نسخه های گذشته، جای خود را به یک محیط بزرگ اما تهی بدهد، نتیجه اش می شود دوری نا امید کننده Exodus از ریشه های سری Metro و گرفتاری آن در مشکلات همیشگی عناوین سندباکس که شاید حتی در خواب هم نمی دیدیم که روزی سری Metro دچار آن شود

با این همه Exodus عنوانی نیست که نتوان آن را Metro نامید، روایت داستانی کم نقص بازی، شخصیت های پرداخته شده، اتفاقات غافلگیر کننده همچنان رکن اصلی داستان بازی را تشکیل می دهند، به علاوه اکثر ماموریت های بازی در ایجاد حس هیجان توام با حفظ استاندارد های سری موفق عمل می کند، Metro Exodus در زمینه گرافیکی نیز عملکرد موفقیت آمیزی ارائه میدهد، محیط های بازی از برف و سرما گرفته تا دمای 40 درجه، به زیبایی تمام به تصویر کشیده شده اند، همه این موارد را به طراحی هنری کم نظیر دشمنان بازی اضافه کنید تا متوجه شوید که Exodus هیچ کم کاری در این زمینه انجام نمی دهد

Exodus در طراحی گان پلی تا حدودی به نسخه اول خود یعنی Metro 2033 وفادار است، در نسخه دوم گان پلی و شوتر بازی تا حدودی به عناوینی چون Call of Duty شباهت داشت و این راحتی گان پلی مقداری به حس بقای بازی لطمه وارد کرده بود، در نسخه جدید اما خوشبختانه، تیراندازی و گان پلی به شدت چالش برانگیز به نظر می رسد، اصولا در عناوینی که بقا را به عنوان زمینه گیم پلی خود قرار میدهند، انجام هر کاری باید سخت و آزار دهنده باشد که Exodus با کنترل سنگین خود توانسته از این آزمون سربلند بیرون بیاید

Metro Exodus راه بسیار سختی در پیش داشته است، از طرفی با اعمال تغییرات گسترده باید مخاطبان جدید جذب کند و از طرفی برای گیمر های قدیمی خود، لذت بخش به نظر برسد، Exodus اما به عقیده من بیشتر برای مخاطبان جدید جذاب است چرا که سازندگان در اغلب اوقات با نادیده گرفتن کلاسیک های سری Metro به هواداران خود پشت می کند، Exodus گرافیک زیبایی دارد، در روایت داستانی عالی عمل می کند، ماموریت های هیجان انگیزی دارد، اما انگار فاصله معناداری با ریشه های خود گرفته است، تغییرات Exodus بیش از هر چیزی به یک سوال اساسی پاسخ می دهد، اینکه چرا هیچ وقت Half Life 3 ساخته نشد!

امتیاز نهایی Metro Exodus

گرافیک - 80%
گیم پلی - 70%
موسیقی و صدا - 80%
داستان - 88%

80%

خوب

10+
برچسب ها

‫2 نظرها

  1. شما یک غذا رو از اینترنت سفارش میدی!
    توی نظرات میبینی که بعضیا از اون غذا بدشون اومده و تو هم از خریدنش صرف نظر میکنی!
    چند ماه میگذره که به یه مهمونی دعوت میشی! به طور اتفاقی همون غذا رو مهمون برات تدارک دیده!

    اولش میگی اه اه.پیف پیف.ای همون غذایی هستش که اون روز تو سایته چند نفر ازش انتقاد کردند.
    از سر اجبار لقمه ی اول رو که میذاری دهنت میبینی اشتباه میکردی!غذا خیلی هم خوشمزس!

    میدونین چرا؟چون غذا یه چیز کاملا سلیقه ایه!

    اینا رو گفتم تا بگم واسم متا و نمره زیاد مهم نیس.
    ببینم بازی خوبه،میگیرمش!

    نقدتونم عالی بود.فقط از حیث گرافیکی بهش کم دادین..
    اگه منظورتون گرافیک فنیشه خب اره یه خورده جای خالی داره که بایستی پر میشد.اما گرافیک بصریش 100 هستش…

    با تشکر

    5+

دیدگاهتان را بنویسید

نوشته های مشابه

بستن