نقد و بررسی فیلم Venom – بحران هویتی یک ضد قهرمان

همه ی ما با مؤلفه های فیلم های ابرقهرمانی آشنایی داریم، شکل گیری ابرقهرمان، نبردهای تن به تن، یک شهر فاسد، گلاویزی شخصیت اصلی داستان با زندگی ابرقهرمانی و زندگی معمولی، اما شاخصه فیلم های برپایه شخصیت های ضدقهرمانی در چیست؟ ساخت یک فیلم بر اساس یک شخصیت ضد قهرمان، هنوز برای بسیاری تازگی دارد است، تاکنون عادت داشته ایم، که قهرمانان محبوبمان را در حال مبارزه با دشمن در یک فیلم ببینیم و اینکه یک فیلم مستقل از یک ضد قهرمان ساخته شود که قهرمان هیچ نقشی در آن نداشته باشد، برایمان غیرممکن بود، اما از آنجایی که هیچ غیرممکنی وجود ندارد کمپانی های بزرگ تصمیم گرفته اند که به کاراکتر های منفی کامیک ها بیشتر بها داده و سرگذشت آن ها را در یک فیلم مستقل جای دهند، چیزی که احتمالا در آینده بیشتر شاهد آن خواهیم بود، فیلم Venom اولین اسپین آف از دنیای اسپایدرمن محسوب میشود، سونی برای اولین فیلم ضد قهرمانی خود تصمیم گرفته بر روی یکی از برترین دشمنان اسپایدرمن دست بگذارد، سونی و مارول با Venom میخواهد ما را با ریشه های این کاراکتر مرموز آشنا کند، میخواهد از کلیشه تماشای ابرقهرمان ها در پرده نقره ای خلاص کند و آغاز کننده ژانری به نام ضدقهرمانی باشد، آیا Venom توانسته به اهداف ذکر شده دست یابد، با دانس گیم همراه باشید

ونوم یا ادی براک از مشهورترین دشمنان اسپایدرمن می باشد، ونوم به نوعی نکته مقابل اسپایدرمن به شمار می رود، این کاراکتر عجیب توسط تاد مکفارلین و دیوید میشیلنری ساخته شده و تاکنون در بیشتر کمیک های اسپایدرمن حضور مستقیم داشته است، عده ای پس از اکران Venom و عملکرد ضعیف آن معتقد بودند که این کاراکتر پتانسیل تبدیل شدن به نقش اول یک فیلم را ندارد، اما به عقیده من، ونوم بیشترین پتانسیل ممکن را برای تبدیل شدن به یک فیلم مستقل در میان ابرشرور های دنیای اسپایدرمن داشته است، ونوم هم ظاهر و شمایل مناسبی برای یک فیلم بلاک باستر دارد هم ریشه محکمی برای یک روایت پیچیده و جذاب؛ پس چرا ونوم با وجود ظرفیت های فراوان خود ضعیف تر از انتظارات ظاهر شد، آیا مشکل از ژانر ضدقهرمانی بودن فیلم است؟ در پاسخ باید گفت که ونوم اولین فیلم ساخته شده بر پایه کاراکتر ضدقهرمان نیست، Deadpool مورد دیگری است که موفق شد طی چند سال گذشته مورد توجه منتقدین و مخاطبان قرار بگیرد، در واقع ددپول توانست به خوبی مرز بین یک فیلم ابرقهرمانی و ضدقهرمانی را مشخص کرده و در حدود خود حرکت کند، اولین مشکل Venom در همین جا نمود پیدا می کند، ونوم به گوشه چشم خود به موفقیت ها ددپول سعی می کند، قواعد آن را مو به مو در فیلم خود پیاده سازی کند اما در میانه راه گم می شود، فیلم در ابتدا سعی می کند همانند یک فیلم ترسناک با موضوع بیگانه های فضایی، با ایجاد یک فضای جدی و ملتهب، از ورود یک موجود ناشناخته به زمین خبر دهد، پس از نمایش لوگوی Venom و پایان افتتاحیه، مخاطب خود را برای یک ‌فیلم ترسناک با رگه های ابرقهرمانی آماده می کند اما در ادامه اوضاع متفاوت می شود، کاراکتری که تحت عنوان ادی براک به مخاطب معرفی می شود، تا حد قابل توجهی از کمیک خود فاصله دارد، تدوین بسیار بد و اختصاص زمان بسیار کوتاه برای معرفی ادی براک به عنوان یک گزارشگر، باعث می شود که فیلم نتواند آنطور که باید در دقایق ابتدایی ادی را به عنوان یک گزارشگر به مخاطب بشناساند، فیلم فقط ۱۰ دقیقه برای شکل گیری زمینه داستان اصلی فیلم یعنی اخراج براک از شرکت، وقت می گذارد، این عجله کارگردان برای پیشبرد داستان واقعا ضربه اساسی به روایت داستان وارد کرده است.

اگر کمیک های ونوم را مطالعه کرده باشید میدانید که ذات پلید ادی براک در اغلب کمیک ها همواره باعث اخراج او از شرکت شده است، اما ادی براک در Venom همانند یک ابرقهرمان به ناحق از کار اخراج می شود و این مورد هرگز نمی تواند در تبدیل شدن براک به ونوم که یک ضدقهرمان است، موثر باشد، در ادامه هم ادی براک با یک نیت خیر خواهانه وارد شرکت کارلتون دریک می شود و به صورت کاملا اتفاقی اسیر سیمبیوت می گردد، البته فیلم تا حد بسیار خوبی توانسته پس از اخراج ادی براک یک کاراکتر بازنده و شکست خورده از او بسازد اما هیچ گاه نمیتواند که این ویژگی براک را به زمینه ای مناسب برای تبدیل شدن او به یک ضد قهرمان پیوند بزند، فیلم دقیقا نیم ساعت از وقت خود را (تا وارد شدن ونوم به بدن ادی) مدام در سکانس های بی مورد هدر می دهد و تا آخرین لحظه قبل از آغاز اولین تعقیب و گریز، هیچ تلاشی برای مستحکم کردن ریشه خود نمی کند، بنابرین ونوم از همان ابتدا شروع ضعیفی دارد و بسیاری از مشکلاتی که در ادامه به وجود می آید ثمره همین ناشیگری فیلمنامه نویس در ابتدای فیلم بوده است.

با لحظه شماری مخاطبان برای به پایان رسیدن نیم ساعت ابتدایی فیلم، نهایتا قسمت هیجان انگیز آغاز می شود، قسمت هایی که با فیلمبرداری و ریتم قابل قبولی همراه است، در واقع از همین دقایق است که فیلم مقداری جان می گیرد و میتوان تاحدودی از آن لذت برد، عمده مشکل ونوم هم همین است فیلم به جای اینکه پرانرژی آغاز کند و یک بنیه محکم برای آغاز روایت داستان تشکیل دهد، انرژی خود را ذخیره می کند و در اکشن فیلم، استفاده می کند، مشکل ونوم هم در صحنه های اکشن و جلوه های بصری اش نیست، اتفاقا جلوه های بصری و لایو اکشن فیلم متناسب با استانداردهای روز عمل می کند، و از این نظر راضی کننده است، مشکل این است که چرا باید کاراکتر مرموزی چون ونوم در فیلم مستقل خود فقط در خلق اکشن و جلوه های ویژه موفق باشد، آیا این شخصیت فقط لایق این است که بیاید و چند تا ماشین بر هم بزند و در این بین هم مقداری مزه بریزد تا مخاطبش با چهره عبوث سالن سینما را ترک نکند؟

طراحی و لایو اکشن ونوم و دیالوگ های رد وبدل شده بین ادی و او شاید تنها نکته مثبت نیمه دوم فیلم باشد، ونوم که در سیاره خود از سوی جامعه طرد شده سعی می کند توسط ادی که وضعیتی مشابه دارد، به اهداف خود برسد، این مورد به لطف همین سکانس هایی که شاهد گفتگو بین ونوم و ادی هستیم صورت می گیرد دیالوگ هایی که بین ادی و ونوم رد و بدل می شود می‌تواند تا حدودی روابط بین این دو را برای مخاطب ملموس تر کند، و شیوه مناسبی برای روایت داستان نیز به شمار می رود.

اگر از همان ابتدا اخبار مربوط به فیلم Venom را دنبال کرده باشید میدانید که ونوم در ابتدا با درجه سنی R تولید می شد و سکانس های بسیاری نیز با این مضمون گرفته شده بود، به نوعی قرار بود Venom از همان ابتدا در مسیر ددپول حرکت کند، ریسک بزرگ ددپول برای تبدیل خود به یک‌ فیلم با درجه سنی بزرگسال به شدت بر روی کیفیت اثر نهایی تاثیرگذار بود، و با اینکه شاهد فروش کمتری بودیم اما فیلم در نهایت مورد رضایت طرفداران قرار گرفت، اوضاع برای Venom هم میتوانست به همین گونه باشد، اما متاسفانه سیاست پول پرستانه سونی و طمع این شرکت به فروش بالای فیلم، در نهایت باعث شد که (با توجه به گفته تام هاردی) حدود ۴۰ دقیقه از سکانس های خشن فیلم حذف شود و فیلم عملا به یک فیلم ناقص تبدیل شود، ونوم حتی چندین برابر بیشتر از ددپول پتانسیل تبدیل شدن به یک فیلم با درجه سنی بزرگسال را داشت، همانطور که میدانید ونوم معمولاً مغز خوار است و دندان هایش برای خوشگلی تیز نشده، اما متاسفانه در نسخه نهایی فیلم خوردن مغز توسط ونوم به چند شوخی بی مزه خلاصه شده و این ویژگی او به صورت کلی در فیلم سانسور شده است.

مشکلات Venom فقط به حذف چند صحنه خشن و خون آلود از نسخه نهایی مربوط نمی شود، Venom به طور کلی در ساختار خود دارای مشکلات هویتی است، Venom یک ‌فیلم بدون هویت است، اگر پس از معرفی فیلم این سوال برایتان ایجاد شده باشد که چرا قرار است یک ضدقهرمان از دنیای اسپایدرمن را بدون حضور خود اسپایدرمن در سینما ببینیم مطمئن باشید پس از دیدن فیلم نیز پاسخ محکمی برای این سول دریافت نخواهید کرد! به نوعی Venom حتی خودش هم نمی داند که چه باید باشد، بزرگترین مشکل Venom این است که لحن آن مشخص نیست، گاهی می ترساند، گاهی می خنداند، گاهی به وجد می آورد و گاهی به سخره می گیرد!

امتیاز نهایی Venom

امتیاز نهایی - 60%

60%

متوسط

شما می توانید برای نقد و امتیاز دهی به این فیلم به پروفایل آن مراجعه کنید

مشاهده پروفایل Venom
12+
برچسب ها

دیدگاهتان را بنویسید

نوشته های مشابه

بستن